Kardelenler
Yazar : Ayşe Kulin
Babam ve kitapları
Kısa bir sure önce Türkiye’deydim, her geldiğimde yaptığım gibi babamın kütüphanesini yine talan etmeye kalktım…aldığım her kitap için babamın içinin yandığını bilerek…Binin üzerinde kitabı var babamın…öylesine süs olarak da yerleştirilmiş değiller, hepsi okunmuş, çoğuyla ilgili notlar çıkarılmış olarak… bizde kitap kıvırmak, sayfalarını katlamak yasaktır. Kitap ayracı kullanmak zorundayız.
(Babam da bizden biri…onun bloglarına buradan ulaşabilirsiniz…)
Abim ve Kitap kavgamız (oldum olası ağabeyim yazmayı sevmemişimdir)
Ve böyle bir babanın kızı olarak ben yine kütüphanesine dalıp bir kaç kitap ayırdım kendime…işte o gün babam, kitapları, abim Deniz’le benim aramda pay etmeye başladı… Deniz ve ben hep kavga ederiz kitap seçiminde, o senindi, imkansızdı, ben almıştım seneler önce, hayır bana arkadaşım almıştı…böyle sürerdi hep tartışmalarımız evdeyken. İngiltere’de beraber master eğitimi yaptık biz, her şeyi beraber yaptığımız gibi… ve oradaki muhteşem ciltli Pazarlama, Finans ve benzeri dünyanın en güzel kitapları için de kavga ettik hep. En sonunda çıkar yolu ancak kitaplardan 2şer adet almakta bulabildik…simdi ikimiz de evlendik, kendi kütüphanelerimizi kuruyoruz. Ve iyi ki kitaplardan ikişer adet almışız diye seviniyoruz J çocuklaştığımız için hiç utanç duymaksızın!
Kitapları paylaşıyoruz
Bu durumda babamın paylaşımı kansız oldu. Ben çok fazla kitap aldığım için ticari kitapları Deniz’in almasına razı oldum. Tarihi kitapları da o aldı, adil bir paylaşım olduğuna inandık ikimiz de.
'Kardelenler'
İşte bu paylaşım sırasında ‘Kardelenler’i keşfettim, kardelenler projesinde yer alan çocukların hikayelerini anlatan bir kitapmış, babam ağlamış okurken… Heyecanla aldım kitabı başladım okumaya… ben ağlamadım okurken, ama her çocuğun yürek burkan hikayesi içimi yaktı durdu. Her bir hikaye veya her bir bölüm, bir kızın hikayesini anlatıyor. Bu kitap Ayşe Kulin’in alıştığımız hikayelerinden uzak, gerçekleri gerçekliğiyle anlatan bir kitap. Bu projenin ne kadar değerli olduğunu anlatan bir kitap. Bir burs kazanmanın çok da kolay olmadığını, okumak için kızların, ailelerini nasıl bıraktıklarını anlatıyor Ayşe Kulin. Kitabı okuyup da etkilenmeyen kimsenin olacağına inanmıyorum.
Kitap uçağın koltuk cebinde kaldı
Ve ben, kitap titizi Nihat’ın kızı ben, bu güzel kitap Kardelenler’i uçakta Viyana’ya giderken bitirdim..bir çırpıda…eve geldiğimde kitap yoktu… Babama söylemem aylarımı aldı, kitabı uçakta unuttuğumu… (aslında daha dün öğrendi, ‘alacağın olsun’ diyebildi…tabi ki alacağım var, alacağım ve kütüphaneye koyacağım)
Kitabın tanıtımından:
Onlar, ışıklı bir geleceğe ancak eğitimle ulaşabileceklerini bilen çocuklar! Kendi çevrelerinin de bu bilginin ışığıyla aydınlanacağına inanıyorlar. Yazar Ayşe Kulin, Anadolu´nun uzak köşelerinde yaşayan bu kızların en küçüğünden üniversite öğrencisine kadar bir çoğuyla tek tek görüşerek, zor yaşam koşullarına tanık olarak, onların duygularını, beklenti ve umutlarını sizlere aktarmaya çalıştı. Bu kitap, yazarın izlenimlerinin kısa bir özetidir sadece. Kimbilir, belki bu ilginç yaşamları öğrencilerin kendi kalemlerinden bire bir okumamız da mümkün olur günün birinde.
Babam da yazısında bu blog yazısına atıfta bulunmuş. Babamın 'Kardelenler' ile ilgili yorumları ve kitaptan alıntıları çok başarılı. Okumak için tıklayınız.
| 
